[The Package]
[อียอนฮี]
[จองยงฮวา]
- [ฮาชีอึน] - [ชเวอูชิก]
- [รยูซึงซู] - [พัคยูนา]
- [อีจีฮยอน] - [จองกยูซู]
[ยุนพัค]
มันธรรมดามากเลย
มีเมฆและแสงแดดแบบพอดีๆ
และหยาดน้ำตาแบบพอดีๆ
หากมีฝนตกลงมาตอนนี้
ฉันก็คงเหมือนนางเอกของความรักอันแสนเศร้า
แต่ฝนคงไม่มีทางตกลงมาหรอก
เพราะในโลกนี้ ฉันไม่เคยได้เป็นนางเอกเลยสักครั้ง
ฉันก็เป็นแค่คนนึงในประชากร 50 ล้านคน
เป็นหนึ่งในคนทำงานทั้งหมดแปดล้านคน
เป็นหนึ่งในพนักงานทั้งหมด 700 คน
และเป็นหนึ่งใน 1.6 ล้านคนที่เป็นโรคท้องผูก
โอ๊ย ปวดท้องจัง
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงทั่วไป ที่จบออกมาด้วยเกรดเฉลี่ยทั่วไป
ทำงานเก็บประสบการณ์ทั่วไป แล้วก็กินเงินเดือนแต่ละเดือนไปงั้นๆ
ฉันเป็นคนที่ไม่เหมือนใครที่สุดแล้วในเกาหลี
ร้อนๆ ร้อนจังเลย
เฮ้อ
- แม่ - ฮะ
- หนูเป็นลูกแท้ๆ ของแม่จริงๆ เหรอ - ฉันก็สงสัยเหมือนกัน
แล้วพ่อเป็นพ่อแท้ๆ ของหนูจริงๆ ใช่มั้ย
เรื่องนั้นฉันก็เสียใจเหมือนกัน
เป็นไปได้มั้ยที่หนูจะเป็นลูกสาวลับๆ ของตระกูลมหาเศรษฐี
ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็ดีสิ
ฉันไม่มีความลับเรื่องการเกิดของฉันเลย
ทำไมชีวิตที่เกิดมาได้แค่ครั้งเดียวของฉัน มันถึงได้จืดชืดแบบนี้นะ
- คุณแม่ครับ - มาแล้วเหรอ
ทานไข่กันดีกว่าครับ
ไอ้ลูกหมา
ทำไมแม้แต่ความรักของฉันก็ธรรมดาได้ขนาดนี้นะ
วันครบรอบ 100 วันของเรา
วันครบรอบ 200 วันของเรา
- 300 วัน - ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะทำเอกสารเอง
เดี๋ยวโทรกลับนะ
โอเค เดี๋ยวโทรกลับ โอเค
วันครบรอบสามปีของเรา
ฉันมาแล้วๆ
ไปหาซุนแดกุกบับกินกันดีกว่า
ดูไอ้ลูกหมานี่สิ
นายไม่รู้เหรอว่าฉันไม่กินซุนแด
แต่ฉันชอบกินซุนแดนี่นา
ความรักธรรมดาสำหรับผู้หญิงธรรมดาๆ
เป็นอะไรอีกเนี่ย นั่นเธอจะไปไหน
จะไปอึอีกแล้วเหรอ
จะตีโพยตีพายไปทำไม สุดท้ายแกก็ต้องแต่งงานมีลูก
คอยตีกับผัว
แล้วก็ใช้ชีวิตไปตามมีตามเกิด
การมีชีวิตแบบธรรมดานี่แหละ มีความสุขที่สุดแล้ว
แกคิดว่ามันมีอะไรพิเศษเหรอ
มันเป็น...คำตอบที่ถูกต้องจริงๆ เหรอ
[จงปฏิเสธความธรรมดา!]
[จงยอมรับความธรรมดา!] เรื่องทั้งหมดนี้...จะมีคำตอบที่ถูกต้องบ้างมั้ยนะ
เข้าไปทำงานที่บริษัทเล็กๆ แต่งงานแล้วก็มีลูก
พออายุเกิน 30...
- ฉันก็เลยโกหกพ่อเรื่องที่มาที่นี่ - นี่คุณจะบอกว่าแต่งงานเหรอ
- นี่คุณโกหกคุณพ่อเหรอ - ใช่ค่ะ
ฉันมองไม่เห็นคำตอบเลย
ฉันเบื่อแล้ว
ในชีวิตของฉันไม่มีอะไรที่พิเศษเลยสักอย่าง
ไม่มีอะไรที่ทำให้ใจฉันเต้นได้เลยสักอย่าง
มันน่าเบื่อจริงๆ
มันเคยน่าเบื่อมากๆ
หลังจากคุณกลับจากฝรั่งเศส ผมจะขอคุณ
ให้คบกับผม
ฉันอยากให้ฝนตกลงมาจัง
ฉันควรพูดยังไงดีนะ
นายกลับไปเถอะ
กลับบ้านกันเถอะนะ พี่
พี่ไม่ควรมาร้องไห้นะ กลับบ้านเรากันเถอะ
เดี๋ยวฉันกลับ ฉันจะกลับแน่
- งั้นไปสนามบินกัน - ฉันกำลังทำงานอยู่นะ
ผมก็ทิ้งงานมาหาพี่เหมือนกันนะ
- เดี๋ยวถึงเวลาแล้วฉันจะกลับไปเอง - อย่ามาตลกหน่อยเลย
- ชักจะโมโหแล้วนะ - เอาเลยสิ
ซูซู แป๊บนึงสิ ตอนนี้ฉันกำลังทำงานอยู่นะ
- บอกว่าให้ไปสนามบิน - ฟังฉันก่อนสิ
คุยกันก่อนได้มั้ย
เดี๋ยวก่อนสิ
อย่าทำแบบนี้เลยนะ ปล่อยฉันเถอะ
- ไปสนามบิน - ซูซู ซูซู!
- ซูซู - อย่าให้ใครมาบังคับคุณได้
เหมือนว่าคุณเป็นคนโง่
ทำไมต้องทำร้ายคนอื่นด้วยคะ
ซูซู มองหน้าฉันซิ ได้ยินฉันมั้ย
เป็นอะไรมั้ย
ไหวมั้ย ทำใจดีๆ ไว้นะ
ลุกขึ้นได้มั้ย
ลุกได้มั้ย
ทำอะไรเนี่ย เอาคืนมาเลยนะ
- ถ่ายอะไรของเธอน่ะ - เอาคืนมา
นี่...
เปลี่ยนรหัสผ่านอีกแล้วเหรอ
ทำไมต้องเปลี่ยนรหัสบ่อยๆ ด้วยล่ะ ปลดให้ทีสิ
อย่ามาตลกหน่อยเลย
เธอทำตัวน่าสงสัยนะ
- หมอนั่นมันเป็นใคร - ลูกทัวร์น่ะ
แต่ลูกทัวร์เขาไม่ทำกันแบบนี้นะ
นอนด้วยกันแล้วเหรอ
- เดี๋ยวก็ดุซะเลย - ถ้ายังก็ดี
- กลับบ้านกันเถอะ - ฉันเป็นไกด์
จะให้ฉันทิ้งลูกทัวร์ไปได้ยังไง
พี่ทิ้งครอบครัวมา แต่กลับทิ้งลูกทัวร์ไม่ได้งั้นเหรอ
เดี๋ยวฉันกลับไปเอง ขออีกแค่เทอมเดียวเท่านั้น
เรียนจบแล้วฉันจะกลับเอง
ทำไม เพราะพี่ถูกผู้ชายที่พี่หนีตามมาทิ้งงั้นเหรอ
พี่คิดว่าถ้าพี่ได้ดร. มาก็จะอายน้อยลงสินะ
มันไม่เปลี่ยนอะไรหรอกนะ พี่ทำได้ก็แค่ปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเอง
แล้วฉันไม่มีสิทธิ์ทำเหรอ ฉันขอปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเองบ้างไม่ได้เหรอ
แล้วพี่จะทำไปทำไม พี่จะเก็บศักดิ์ศรีไว้ทำอะไร
พี่คิดว่าจะมีคนสรรเสริญพี่ที่พี่เป็นดร. งี้เหรอ
แม่เหรอ พ่อเหรอ
หรือว่าไอ้สารเลวแบฮยองกู
- อย่าพูดถึงไอ้สารเลวนั่น - ไอ้สารเลวนั่น...
บอกแล้วไงว่าอย่าพูดถึง!
ฉันพูดจริงๆ นะ อย่าพูดถึงเขาได้มั้ย
โอ๊ย ร้อน!
ให้ตายสิ
- ซูซู - มีอะไร
- นายสบายดีมั้ย - จะสบายดีได้ยังไงล่ะ
แล้วแม่กับพ่อล่ะ
มันร้อนนะ
พี่ก็รู้นิสัยของแม่กับพ่อดีนี่
หลังจากพี่ไปแล้วพวกท่านก็ยังสบายดีเหมือนเดิม
ทำไมถึงไม่หยิบเงินไปให้เยอะกว่านี้
จะทิ้งแหวนทองไว้ทำไม ไปต่างประเทศทั้งที่ไม่มีเงินเนี่ยนะ
โธ่เอ๋ยๆ
พี่เขาขโมยบัตรเครดิตไปแล้ว เดี๋ยวพี่เขาก็คงเอาไปกดเงินสดเอง
พ่อไม่ต้องห่วงพี่เขาหรอก
นั่นมันบัตรเครดิตเกาหลี มันใช้ที่เมืองนอกไม่ได้
- โธ่เอ๋ย ลูกพ่อ - มันใช่เวลามานั่งร้องไห้มั้ย
รีบไปเอาชื่อเธอออกจากทะเบียนบ้าน แล้วเอาของของพี่แกไปเผาทิ้งให้หมด
- ดูรี ส่วนแกโทรแจ้งตำรวจไปเลย - อะไรนะคะ
ไม่สิๆ เดี๋ยวฉันทำเอง
พอเถอะน่า
ฮัลโหล สถานีตำรวจใช่มั้ยคะ
- แม่คะ - เธอชื่อว่ายุนโซโซค่ะ
- ไม่เอาน่าแม่! - ปล่อยฉันนะ ไม่ปล่อยใช่มั้ย
- อย่าทำแบบนี้ได้มั้ย - ปล่อยฉัน!
ระวังๆ พอได้แล้ว
- หลังผมๆ พอได้แล้ว - จะลุกยังไงล่ะเนี่ย
- ลุกขึ้นเถอะ - เอาคืนมานะ
- พอได้แล้ว! - คุณนี่ก็...
- จะแจ้งตำรวจเรื่องลูกสาวเราได้ยังไง - ถอยไปนะ!
ห้องของพี่ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
แม่มาทำความสะอาดให้ทุกวัน
- ปล่อยนะ! - แม่ พอได้แล้ว!
- ปล่อย! - ให้ตายสิ
ฉันอุตส่าห์เลี้ยงแกมา
แต่แกกลับทิ้งพ่อกับแม่หนีตามผู้ชายไปเนี่ยนะ
ฉันจะเผาให้หมดทุกอย่างเลย จะเผาไม่ให้เหลือเลย
แม่ อย่าทำแบบนี้สิ ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
อย่านะแม่!
ฉันจะยิงแก ฉันจะเอาปืนมายิงแก!
ฉันจะยิงแก
- คุณจะยิงใคร - ปังๆ
ปัง!
เฮ้อ คุณนี่มันจริงๆ เลยนะ
ฉันจะยิงแก
คุณจะมายิงคนอื่นได้ยังไง
แม่กับพ่อเชื่อเสมอว่าสักวันนึงพี่จะกลับมา
ตั้งแต่พี่จากไป พวกท่านก็เอาแต่พูดแบบเดิม
"พรุ่งนี้พี่ต้องกลับมาแน่"
เพราะงั้นพี่กลับไปตอนนี้ก็ได้นะ
มันร้อนนะ
กลับบ้านกันเถอะนะพี่
ฉันกลายมาเป็นคนน่าสมเพช
ช่วงเวลาที่ฉันเคยให้เขาไป
ช่วงเวลาที่เขาเคยให้ฉันมา
ช่วงเวลาที่เราคอยอยู่เคียงข้างกัน
ฮันโซรัน!
หากเส้นทางนี้สิ้นสุดลง มันจะมีเส้นทางใหม่โผล่มามั้ยนะ
เธอจะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่มั้ย
หากเส้นทางนี้สิ้นสุดลง...
นี่!
มันก็เป็นทางตัน
คิดไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้
ทุกอย่างมันต้องไปได้สวยแน่
ฉันจะได้เงินลงทุนมา ส่วนบริษัทก็ต้องไปได้สวยแน่
ฉันอุตส่าห์เดินมาถึงจุดนี้ แต่มันกลับเป็นทางตันไปซะได้
ฉันรู้ ฉันเข้าใจ เรามาคุยกันก่อนเถอะนะ
- ทำไมมันถึงเหนื่อยแบบนี้นะ - ใช่ ฉันรู้ว่าเธอเหนื่อย
มันเป็นเพราะเธออึไม่ออกไง
เพราะนายนั่นแหละ ฉันถึงอึไม่ออก
คือว่าฉัน...ลาออกจากงานแล้วนะ
นายทำถูกแล้วล่ะ มีคนอยากจ้างนายอีกตั้งเยอะแยะ
คือว่าฉัน...กำลังจะลาออกจากงาน
ฉันก็ไม่ชอบบริษัทนั้นเหมือนกัน เงินเดือนก็น้อย
นายหาที่อื่นไว้แล้วใช่มั้ย
หาแล้ว แต่ฉันว่าจะหาเพิ่มอีกหน่อยน่ะ
- ฉันออกจากงานแล้วนะ - อีกแล้วเหรอ!
ไม่ว่าจะคิดยังไง ฉันว่าฉันคงไม่เหมาะที่จะทำงานบริษัท
แต่ฉันมีไอเดียดีๆ อยู่เรื่องนึงนะ ฉันว่าอยากจะเปิดบริษัทดู
รุ่นพี่ฉันจะติดต่อนักลงทุนให้
ตอนนั้นคือตอนที่ฉันเริ่มอึไม่ค่อยออก
เขาบอกว่าเขาจะบอกข่าวดีฉันในอีกสามวัน
มันต้องประสบความสำเร็จแน่ ฉันมั่นใจ
อือ ฉันขอให้นายโชคดีนะ
เธอจะเอาแบบนี้ใช่มั้ย!
เราสองคนเลิกโกรธ และสร้างบาดแผลให้กันและกันเถอนะ
ทำไมเธอต้องทำแบบนี้ด้วย อย่างน้อยก็ควรบอกฉันหน่อยสิ
ฉันบอกนายไปแล้วไง
ว่าที่เรายังรั้งกันไว้ ก็เพราะเรากลัวการเลิกกันต่างหาก
เธอรู้มั้ย
ว่าเธอทำตัวแปลกๆ ตั้งแต่ตอนมาถึงฝรั่งเศสแล้ว
มีอยู่เรื่องนึงที่ฉันไม่เคยถามเลยตลอดเจ็ดวันมานี้
- เพราะฉันไม่จำเป็นต้องถาม - ถ้างั้นก็ไม่ต้องถาม
เธอมีคนอื่นใช่มั้ย
หลังจากคุณกลับจากฝรั่งเศส ผมจะขอคุณ
ให้คบกับผม
คุณรู้อยู่แล้วนี่ครับ ว่าผมกำลังจะขอคบกับคุณ
เธอช่วยตอบฉันหน่อยได้มั้ย
ว่าเธอมีคนอื่นที่เธอชอบแล้วใช่มั้ย
นาย...คิดได้แค่เรื่องนี้เหรอ
มันอาจจะไม่สำคัญสำหรับเธอ แต่มันสำคัญที่สุดสำหรับฉัน
ฉันรู้สึกเสียใจ หลังจากที่บอกเลิกนายไป
ฉันพยายามจะไม่รู้สึกเสียใจ แต่ฉันก็ทำไม่ได้เลย
แต่ว่า...ตอนนี้ฉันคงไม่ต้องพยายามอีกแล้ว
ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นนะ
ที่เราสองคนรั้งกันไว้มานาน ก็คงเพื่อหาข้อแก้ตัวเพื่อมาบอกเลิกกัน
คู่รักก็มักจะเป็นแบบนี้แหละ
เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเขารู้สึกอยากเลิกกัน
พวกเขาก็จะเริ่มหาเหตุผลให้ต้องเลิกกันทันที
อืม ฉันเองนะ
นายอยู่ไหนเหรอ อยู่บนเครื่องบินเหรอ
- ไม่ใช่ - ทำไมยังไม่ขึ้นเครื่องอีกล่ะ
ก็ฉันกำลังลาพักร้อนอยู่นี่
จริงสินะ
ฉันก็ลาพักร้อนอยู่เหมือนกัน ฉันอยู่ที่เนินเขามงมาร์ต
เสียใจจัง ฉันนึกว่านายจะตกใจที่ฉันพูดไปแบบนั้น
ฉันไม่ได้อยู่ที่ฝรั่งเศส แต่ฉันอยู่ที่สวนนักซานที่อยู่ข้างหลังแทฮังโน
นายจำได้มั้ย
เขาว่ากันว่าที่นี่คือมงมาร์ตของโซลเลยนะ
นายยังไม่เคยไปมงมาร์ตเลยด้วยซ้ำ
นายจำได้ใช่มั้ย
ว่านายชอบที่แบบนี้
เขาว่ากันว่าที่นี่คือเนเปิลส์ของเอเชีย
นายไม่เคยไปเนเปิลส์ด้วยซ้ำ
เขาว่ากันว่าที่นี่คือแอลป์ของเกาหลี
นายยังไม่เคยไปแอลป์เลยด้วยซ้ำ
แล้วที่นี่คือที่ไหน
เขาว่ากันว่าที่นี่คือซานโตรินีของปูซาน
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เพราะฉันไม่เคยไปซานโตรินี
เราเคยไปมาชู ปิกชูของเกาหลี แล้วก็หมู่บ้านเยอรมนีด้วย
เยบี
เธอจำที่ฉันพูดก่อนหน้านี้ได้มั้ย
อยากลบอะไรก็ลบไปเลย แต่ว่า...
แต่เธอจำสิ่งที่เธอกำลังจะลบไปให้ดีก็แล้วกัน
เธอจำได้มั้ยว่าเธอลบอะไรไป
[คุณต้องการลบโฟลเดอร์นี้หรือไม่]
[กำลังลบ]
[โฟลเดอร์ถูกลบแล้ว]
ฉันเคยคิดว่าถ้าเธอลบรูปนั้นทิ้ง ให้ถือว่าทุกอย่างจบลงแค่นี้ แต่ฉันคิดว่า...
ฉันหวังให้เธอลบรูปนั้นตั้งแต่แรกแล้ว
เพราะเราจะได้เลิกกันได้สักที
โดยไม่ต้องรู้สึกค้างอะไรต่อกันอีก
นายขี้ขลาดจัง
ถ้าฉันขอไม่ให้เธอลบมัน เธอจะฟังฉันมั้ย
นายอย่าคิดอะไรเวอร์ไปสิ
ฉันไม่ได้จะลบรูปของเรา ฉันแค่ลบไฟล์ที่อยู่ในนั้น
ไม่ว่าข้างในมันจะมีอะไร แต่นั่นก็คือรูปของเรา
อะไรทำให้เธออยากได้ จนถึงขนาดลบรูปของเราเหรอ
ขอโทษนะ ขอโทษที่ฉัน เป็นคนอย่างที่เธอต้องการไม่ได้
ฉันทำความสะอาดห้องให้นายแล้วนะ ไว้กลับมาแล้วฉันจะทำของอร่อยๆ ให้กิน
ไม่ ฉันจะไม่กลับไปแล้ว
แค่นี้นะ
ยินดีด้วยครับ คุณทำได้ดีมากเลย
ว่าแล้วเชียวว่าต้องเป็นแบบนี้
ฉันไม่รู้ว่ามันจะกลายมาเป็นแบบนี้
คุณฮันโซรัน!
ค่ะ หัวหน้า
เราทำได้แล้ว ดีไซน์พวกนี้ผ่านรอบแล้วแล้วครับ
- จริงเหรอคะ - คุณคิดคอนเซปต์นี้ได้ยังไงครับเนี่ย
ฉันก็แค่ใช้ความปวดอึ มาผสมผสานกับการดีไซน์แค่นั้นเอง
พอดีช่วงนี้คนกำลังฮิต "การนำกลับมาใช้ใหม่" ฉันก็เลยหยิบดีไซน์สมัยก่อนมาใช้น่ะค่ะ
ทำได้ดีมากเลยครับ
เดี๋ยวคุณใช้ดีไซน์นี้ ออกแบบขวดที่เหลือให้หมดเลยนะ
- ให้ดีไซน์ที่เหลือทั้งหมดเลยเหรอคะ - ใช่ครับ
เรามาลุยให้ถึงรอบสุดท้ายกันเลยนะครับ
ค่ะ ฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ
ขอบคุณนะครับ ที่ตั้งใจทำงาน
ไปทานมื้อเย็นด้วยกันนะครับ
- จะไปกินข้าวเย็นกันสองต่อสองใช่มั้ย - ไม่รู้สิ
- หรือว่าเขาจะชวนทั้งทีมนะ - ฉันก็ไม่รู้
แต่แค่ผ่านรอบคอนเซปต์ มันไม่ใช่เรื่องที่น่าดีใจอะไรขนาดนั้นนี่
- เขาดีใจเพราะเป็นฝีมือเธอหรือเปล่า - ไม่ใช่หรอกน่า
ถ้าเธออึดอัดที่จะไปกินกับหัวหน้าสองต่อสอง ให้ฉันไปเป็นเพื่อนเอามั้ย
ปวดท้องจัง ขอตัวไปอึก่อนนะ
เอาแต่พูดเรื่องอึตลอดเลย
เราผ่านรอบสุดท้ายแล้ว รีบๆ กลับมานะครับ
จะได้ไปทานมื้อเย็นกัน
[ขอบคุณค่ะ]
การจะพิมพ์ตอบผู้ชายคนนี้ ทำไมมันยากจัง
คุณจะไปเที่ยวเหรอ
ไปกับใครเหรอครับ
ขอบคุณค่ะ หัวหน้า คุณทำได้ดีมากเลยค่ะ
รู้สึกอึดอัดจังเลย
อยากหนีไปที่ไกลๆ จัง
อยากหนีไปจะตายอยู่แล้ว
- ไปกันเถอะ - ฉันยังไม่พร้อม
ถ้าฉันไปตอนนี้ มันก็เหมือนนาย ทิ้งนักเรียนกลางคาบนั่นแหละ
จะให้ทิ้งผมก็ทิ้งได้นะ ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจะไม่ได้เป็นครูแล้วก็ตาม
ยังไงวันนี้ก็ไม่มีไฟลต์ ค้างสักคืนแล้วค่อยๆ คุยกันดีกว่านะ
จะได้กินข้าวด้วยกัน แล้วก็ไปขอโทษผู้ชายคนนั้นด้วย
ขอโทษใคร ไอ้ญี่ปุ่นนั่นอะนะ
คนญี่ปุ่นอะไร นายต้องขอโทษเขาอย่างเป็นทางการสิ
ผมหมายถึงลูกทัวร์ที่มันต่อยผมไง
ผมขอโทษไม่ลงหรอก ทำไมผมต้องขอโทษด้วย
ถ้าผมขอโทษ แล้วพี่จะกลับเกาหลีมั้ย
ก็ได้ ผมจะไปขอโทษ แต่ผมไม่จ่ายค่าเสียหายให้หรอกนะ
- เพราะผมก็เจ็บเหมือนกัน - นายต้องขอโทษแบบสุภาพนะ
เพราะยังไงเขาก็คือลูกค้าของฉัน
- แล้วพี่จะไปไหน - ไปหาว่าเขาอยู่ที่ไหน จะได้ขอโทษได้ไง
ห้ามหนีไปไหนอีกนะ
ค่ะ คุณมารู คุณอยู่ทีไหนเหรอคะ
ผมเหรอ ผมอยู่แถวๆ ภูเขาน่ะครับ
- ที่ปราสาทเหรอคะ - ไม่ใช่ปราสาทครับ แต่เป็นภูเขา
แต่ที่นี่ไม่มีภูเขานะคะ
แต่ผมเห็นมีภูเขาอยู่นะครับ
ที่คุณเห็นคือเกาะหรือเปล่าคะ
ผมบอกแล้วไงว่ามันเป็นภูเขา
คุณหมายถึงเกาะที่มันดูเหมือนภูเขาใช่มั้ยคะ
- อะไรนะครับ - คุณอยู่ที่เกาะ ไม่สิ ภูเขาลูกนั้น
ผมว่าน่าจะใช่ที่นั่นนะ
อยากจะบ้าตายจริงๆ ตอนนี้คุณไปถึงที่นั่นแล้วเหรอคะ
ครับ คุณเห็นผมมั้ยครับ
คุณไปที่นั่นทำไม
ก็ภูเขามันอยู่ตรงนี้นี่ครับ
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าไปที่นั่น
- บอกเมื่อไหร่เหรอครับ - คุณมัวทำอะไรอยู่ ทำไมไม่ฟังไกด์พูดเลยล่ะคะ
ทุกคนเห็นเกาะตรงนั้นใช่มั้ยคะ มันไม่ใช่ภูเขานะคะ
แต่มันคือเกาะตงเบอเลนค่ะ
เวลาน้ำลดคุณจะสามารถเดินไปที่เกาะนั้นได้
แต่เพราะมันมีโคลนดูดเต็มไปหมด
เพราะฉะนั้นถ้าพวกคุณไปที่นั่นโดยไม่มีไกด์ ก็อาจจะเสียชีวิตเพราะโดนโคลนดูดได้
เคยมีคนตายที่นั่น เพราะฉะนั้นพวกคุณห้ามไปที่นั่นนะคะ
เข้าใจมั้ยคะ
ใช่ ฉันจะกลับไฟลต์คืนนี้
ฉันบอกแล้วไงคะว่าอย่าไปที่นั่น ถ้าคุณก้าวผิดอาจตายได้เลยนะ!
แต่ผมยังไม่ตายนะ
ให้ตายสิ
- ขอโทษครับ - รีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ไม่สิ ฉันจะไปหาคุณเอง ห้ามไปไหนนะคะ
ฉันจะไปหาคุณเอง ห้ามขยับไปไหนนะคะ เข้าใจมั้ยคะ
- ขอโทษครับ - ห้ามขยับไปไหนนะคะ
ขอกาแฟแก้วนึงครับ
ใช่ครับ
แม่งเอ๊ย
อยากจะบ้าตายจริงๆ
นายตายแน่
เฮีย ผมเองนะ ซูซู
อ้าว นี่นายยังไม่กลับเกาหลีอีกเหรอเนี่ย
เรื่องนั้นช่างเถอะ ผมขอเบอร์พี่ผมหน่อย
คลุกให้ทั่วเลยนะ
ฟังนะ ที่ฝรั่งเศสเขาเคร่ง เรื่องการเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวมากเลยนะ
เมื่อกี้ผมเพิ่งเจอเธอ แต่ยังไม่ได้เบอร์เธอมา
เจอแล้วเหรอ เมื่อไหร่ ที่ไหน
ผมเพิ่งเจอที่นี่เมื่อกี้!
อย่ามาโกหกกันหน่อยเลย
ฉันรู้ว่านายยังไม่ได้เจอเธอ
ผมพูดจริงนะ คุณจะเช็กดูก็ได้
พอเช็กแล้วบอกให้เธอโทรหาผมด้วย หรือไม่ก็เอาเบอร์เธอมา โอเคมั้ย
เร็วๆ นะ ให้ตายสิ
[ไกด์ โซโซ]
ครับ คุณโซโซ
- คุณอยู่ตรงไหนคะ - ผมอยู่บนเกาะแล้วครับ
อยู่ตรงไหนของเกาะคะ
ถ้าคุณตรงมาแล้วเลี้ยวขวา ก็จะเจอผมทันทีครับ
ห้ามขยับไปไหนเลยนะ
คุณซันมารู ฉันบอกแล้วไงคะว่าไม่ให้มาที่นี่
สักครู่นะคะ
- ค่ะ ฉันเองค่ะ - โซโซ
ทุกอย่างโอเคดีใช่มั้ย
มันจะโอเคได้ยังไงคะ
ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าไม่อยากได้กรุ๊ปนี้
ไปที่ไหนเป็นต้องเกิดเรื่องทุกที่
แล้วก็ต้องมาคอยแก้ไม่จบไม่สิ้นบอกแล้วไงว่าไม่เอา
ไม่ต้องโทรมาแล้วนะคะ แค่นี้นะ
ไม่มีเรื่องอะไรสินะ ยัยนี่นี่มันจริงๆ เลย
- คุณโซโซ ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ - จะให้ฉันใจเย็นได้ยังไงคะ
คุณรู้มั้ยว่าที่นี่มันอันตรายแค่ไหน
ฉันบอกแล้วไงคะว่าห้ามมาที่นี่ โดยไม่มีไกด์ผู้เชี่ยวชาญ
ถ้าคุณเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ใครจะเป็นคนรับผิดชอบ
คุณอยากให้บริษัทเราโดนระงับเหรอ
- โดนระงับเหรอครับ - มันใช่เรื่องที่ควรมาถามตอนนี้มั้ยคะ
ถ้าคุณตกลงไปในโคลนดูด แม้แต่ศพก็หาไม่เจอ
ทำไมถึงชอบสร้างปัญหาแบบนี้ล่ะคะ
- ขอโทษครับ - รีบกลับกันเถอะค่ะ เราไม่มีเวลาแล้ว
- ไปไหนเหรอครับ - คุณอยากถูกขังอยู่ที่นี่เหรอคะ
ตามฉันมาเร็วเข้า
ให้ตายสิ เร็วๆ สิคะ!
น้ำกำลังไหลมาแล้ว
โอ้โห ไหลมาเร็วมากเลย
ดูตรงโน้นสิ
ว้าว
- ตอนน้ำมาฉันบอกว่าให้ทำอะไรนะ - ให้พายเรือ
ถูกต้อง
ถอยไปๆ รีบมาสิ ทางนี้ๆ
บอกว่าให้ถอยไปไง มานี่สิ ตรงนี้วิวดีกว่าอีก
โอ้โห วิวอย่างกับที่จินโดแน่ะ
นี่ลุง
คุณมาผลักเธอแบบนี้ได้ยังไง
- ฉันผลักเหรอ - ขอโทษด้วยนะคะ
คนอื่นเขายืนก่อน แล้วมาผลักกันแบบนี้ได้ยังไง
มาเที่ยวด้วยกันก็ควรมีมารยาทบ้างสิครับ
ฉันไม่ได้ทำร้ายใครสักหน่อย
หรือต่อให้ทำ แต่การพูดแบบนี้กับผู้ใหญ่ มันถือว่ามีมารยาทหรือไง
แต่คุณเป็นคนทำผิดก่อนนะครับ
ขอโทษด้วยนะคะ ฉันขอโทษแทนแล้วกัน ขอโทษค่ะ
ต่อให้ฉันทำแบบนั้นจริง แต่มาจ้องผู้ใหญ่แบบนั้นได้ยังไง
พอได้แล้วค่ะ เราต่างหากที่เป็นคนทำผิด
คุณไม่ใช่เจ้าของที่นี่สักหน่อย
เรามาถึงต่างประเทศ ไม่ควรทำกับเพื่อนร่วมชาติแบบนี้นะ
แค่ขอโทษมาก็จบแล้ว คุณจะตะโกนเสียงดังทำไม
ก็ได้ ถ้าฉันทำเธอเจ็บฉันจะขอโทษเอง
- อะไรนะ - นี่เจ๊ มานี่ทีซิ
ผมทำคุณเจ็บเหรอ
- นี่เจ๊ - เลิกเสียงดังสักทีได้มั้ยคะ
แล้วก็เลิกเรียกเธอว่ายัยเจ๊ด้วย
แล้วคุณไม่พอใจอะไรตรงไหน
ฉันล่ะเกลียดการมาเที่ยวกับทัวร์จริงๆ
แล้วปัญหาของคุณมันคืออะไร ว่ามาสิ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ทำใจให้สบายเถอะครับ เดี๋ยวน้ำก็ลงแล้ว
ผมผิดเองครับ
เขาว่ากันว่าที่นี่คือสวรรค์
จริงๆ ด้วยเนอะ
แกคงมีความสุขน่าดูเลยเนอะ
แกเป็นทั้งเกาะแล้วก็อยู่บนแผ่นดิน
การได้เป็นหนึ่งเดียวในโลกนี่ดีจังเลยนะ
แกน่ะโชคดีแล้ว ที่มีชีวิตที่ธรรมดา
เลิกคิดมากแล้วรีบๆ แต่งงานได้แล้ว
แม่อยากให้ลูกสาวคนเดียว แต่งงานขนาดนั้นเลยเหรอ
งั้นก็มีชีวิตให้มันสุขสบายสิ
แล้วหนูจะมีชีวิตแบบสุขสบายได้ยังไง
ถ้าฉันรู้ฉันจะมาอยู่ในสภาพนี้เหรอ
แม่คะ แม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่เท่บ้างมั้ย
เคยสิ เคยคิดอยู่สองครั้ง
- ครั้งแรกก็คือ... - ตอนหนูเกิดเหรอ
ไม่ใช่ ตอนที่พี่ชายแกเกิดต่างหาก
- งั้นครั้งที่สองก็ต้องเป็นหนูใช่มั้ย - ไม่ใช่
มันคือตอนที่ฉันผอมลงแล้วใส่ชุดสวยๆ ได้ต่างหาก
- ลองลดเอวสักนิ้วนึงดูสิ - แล้วตอนที่หนูเกิดล่ะ
ฉันก็มีความสุขน่ะสิ
มันเป็นวันที่ฉันได้เจอเพื่อน ที่จะอยู่ไปด้วยกันตลอดชีวิต
แค่แกมีความสุข มันก็ไม่สำคัญแล้วว่าแกจะเท่หรือไม่
แค่แกโอเคกับมันก็พอแล้ว
แต่ฉันไม่รู้ว่าแบบนี้มันต่างกับการแต่งเล็บยังไง
ฉันไม่รู้เลย ว่าตัวฉันในแบบที่ฉันชอบเป็นแบบไหน
หรือต้องทำยังไง ฉันถึงจะมีความสุขและเป็นคนที่เท่ได้
เท่จังเลยนะครับ
ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะมีวิวที่สวยแบบนี้อยู่ด้วย
เราต้องอยู่ที่นี่จนกว่าน้ำจะลด
ครับ ผมรู้ครับ
แต่น้ำลดตอนพรุ่งนี้เช้าค่ะ
- อะไรนะครับ - เราจะออกจากที่นี่ได้ตอนพรุ่งนี้เช้า
ถ้างั้นเราก็ต้องอยู่ที่นี่ทั้งคืนเหรอครับ
ถ้างั้นพวกเขาก็น่าจะติดป้ายเตือนหน่อยสิ
หรือไม่ก็จ้างรปภ. คอยเตือน
ทำไมถึงดูแลที่ท่องเที่ยวแบบนี้นะ
เห็นด้วยมั้ยครับ ไม่รู้จักเตรียมการบ้างเลย
หยุดเลยนะ ฉันหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมอีก
ครับ
ที่นี่คงไม่มีที่พักใช่มั้ยครับ
มันจะไปมีได้ไงคะ
จริงด้วยครับ
ช่วยถอยไปหน่อยได้มั้ยคะ
ครับ
ที่นี่คงไม่มีห้องน้ำใช่มั้ยครับ
ขอบคุณครับ
เอาล่ะ กินกันเถอะ
- ต้องถ่ายรูปก่อนสิ - จริงด้วยๆ
ถ่ายเลย
อร่อยมาก ต้องแบบนี้สิ
อร่อยมากเลย
- กินเยอะๆ - ค่ะ
บอกว่าให้กินเยอะๆ ไง
หิวมั้ย ไปหาอะไรกินกันมั้ย
[เซกเย ฟาร์มาซี]
เธอลบไฟล์แล้วใช่มั้ย
- ค่ะ - ดีมาก
ตอนนี้ก็เหลือแค่ไล่ออก
อะไรนะคะ ไหนหัวหน้าบอกว่าถ้าเจอไฟล์ เขาจะโดนแค่ทำโทษไงคะ
พูดอะไรของเธอ เราจะทนทำงานกับคนแบบนั้นได้ยังไง
- แต่ว่า... - แต่อะไร
แต่อะไร!
มารูเป็นเทพแห่งความยุติธรรม ส่วนพวกเราเป็นซาตานใช่มั้ย
คุณโอ
สมัยก่อนพวกคนอังกฤษ ขนชาเขียวจากประเทศจีนผ่านทางเรือ
เธอคิดว่ามันใช้เวลาแค่วันสองวันเหรอ
กว่าจะไปถึงมันก็เน่าหมดแล้ว
พวกเขาต้องโยนทิ้ง แต่มันก็น่าเสียดายเกินไป
แต่พอพวกเขาเปิดเช็กดู รู้มั้ยว่าเป็นยังไง
พวกเขาพอใจ
แบบที่เสียแล้วกลับดีกว่าตอนปกติซะอีก
แล้วมันก็กลายเป็นชาดำจนทุกวันนี้
เธอจะบอกว่าชาเขียวถูก แต่ชาดำผิดงั้นเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
ที่นี่ทั้งหมดล้วนแต่เป็นชาดำทั้งนั้น
เธอกับฉันต่างก็เป็นชาดำกันทั้งคู่
ที่นี่ไม่มีที่ให้ชาเขียวหรอกนะ
แต่ถ้ามารูถูกไล่ออก เขาก็ถูกขึ้นบัญชีดำ
และหางานที่อื่นไม่ได้นี่คะ
มันก็เห็นกันชัดๆ อยู่แล้วนี่
มันต้องทำแบบนี้แหละ ถึงจะไม่มีคนอย่างหมอนั่นเกิดขึ้นมาอีก
หนาวใช่มั้ยครับ รอแป๊บนึงนะครับ
เดี๋ยวไฟก็ติดแล้วครับ ผมเคยทำแบบนี้มาเยอะตอนเข้ากรม
ผมอยู่หน่วยพิเศษด้วยนะครับ
ไม่ต้องห่วงครับ อีกไม่นานหรอกครับ เดี๋ยวไฟก็ติด
ช่างมันเถอะค่ะ มือแตกหมดแล้วจะจุดไฟได้ยังไง
คนที่เคยไปอยู่หน่วยพิเศษมา ไม่เห็นจะทำอะไรได้เรื่องเลย
- สมัยก่อนผมเก่งมากเลยนะ - พอเถอะค่ะ
เห็นอย่างนี้ ฉันน่ะเคยเป็นเนตรนารีมาก่อนนะคะ
เรื่องจุดไฟก็แค่เรื่องกล้วยๆ
เนตร...เนตรนารีเหรอครับ
ขอโทษทีครับ
เนตรนารี
ไม่เป็นไรค่ะ คุณก็หนาวเหมือนกันนะ
- ผมไม่เป็นไรครับ - ไม่ต้องมาทำเป็นเก่งเลยค่ะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ผมบอกแล้วไง ว่าผมเคยอยู่หน่วยพิเศษ
ขอโทษด้วยนะครับ สามีคุณคงรอคุณแย่เลย
สามีเหรอคะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ
ก็คนที่พยายามฉุดคุณไงครับ
เขาเป็นน้องของฉันค่ะ
สามีคุณเด็กกว่าคุณสินะครับ
ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นน้องแท้ๆ ของฉันเองค่ะ น้องชายคนเดียวของฉัน
อ๋อ เขาเป็นน้องชายของคุณนี่เอง
ค่อยยังชั่วหน่อย
ทำไมเหรอคะ ทำไมถึงค่อยยังชั่วเหรอคะ
สามีที่ชอบทำร้ายร่างกาย กับภรรยาที่มักจะโดนทุบตี
ความสำคัญแบบผู้นำกับลูกน้อง ที่ไม่สามารถปลดออกไปได้
มันดูเหมือนเป็นแบบนั้นน่ะครับ
แต่ทำไมน้องของคุณถึงได้ดูดื้อรั้นขนาดนั้นล่ะครับ
- เขาดูหยาบคายกับพี่มากเลย - ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
เขาเป็นคนใสซื่อแล้วก็ใจดีมากนะ
ถ้าพูดญี่ปุ่นอีกคำ ฉันฆ่านายแน่
ผมไม่รู้หรอกว่าเขาใสซื่อมั้ย
ส่วนเรื่องนิสัยดี ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
เขาอาจจะดูเป็นคนอย่างนั้น แต่ถ้ารู้จักจริงๆ แล้วเขาไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
แล้วอะไรทำให้คุณเดินมาถึงที่นี่ล่ะคะ
คุณอยากรู้อยากเห็นแบบนี้เสมอเลยเหรอคะ
คุณชอบก่อเรื่องใช่มั้ยคะ
ไม่ใช่นะครับ ตอนเด็กๆ ก็เคยก่อเรื่องมาบ้าง
คนส่วนใหญ่ก็ทำกันทั้งนั้นนี่ครับ
แบบไหนเหรอคะ
ผมเคยสงสัยว่าถ้าเครื่องดูดความชื้น กับเครื่องทำความชื้นมาสู้กัน
- ใครจะชนะน่ะครับ - อะไรนะคะ
หมายความว่ายังไงเหรอคะ
ฝั่งนึงสร้างความชื้น ส่วนอีกฝั่งดูดความชื้น
- ไม่อยากรู้เหรอครับว่าใครจะชนะ - ไม่นะคะ
ทำไมถึงไม่อยากรู้ล่ะ แต่ผมอยากรู้มากเลยนะ
ผมก็เลยลองทำมันจริงๆ
คุณนี่บ้าของจริงเลยนะ แล้วใครเป็นฝ่ายชนะคะ
แม่ผมครับ
ฉันบอกให้แกไปเรียน แต่ทำไมถึงได้ก่อแต่เรื่องนักนะ
แกจะจ่ายค่าไฟให้มั้ย
ผมขอโทษ
ขอโทษอะไร ช่วยสอบเข้ามหาลัยให้ได้ทีเถอะ
- ให้ตายสิ - ช่วยตั้งใจทำดีๆ สักทีได้มั้ย
มันเจ็บนะ!
แม่ของผมไม่ว่าตอนไหน ก็จะเป็นฝ่ายชนะเสมอ
อิจฉาจัง
ฉันไม่เคยถูกแม่ตีเลยสักครั้งในชีวิต
จริงเหรอครับ ไม่เคยเลยเหรอครับ
ว่าไงนะ
ฝรั่งเศสเหรอ แต่งงานงั้นเหรอ
แกบ้าไปแล้วแน่ๆ
แกต้องโดนตีสักกี่ที ถึงจะตั้งสติได้ ฮะ
- แกนี่มัน... - ไม่เอาน่า
แกต้องโดนฉันตี...
- ตีหนูเลย ถ้าแม่อยากตีก็ตีเลย - แกนี่มัน!
ไม่เอาน่า ปล่อยๆ
- โซโซ! - ทำไมล่ะ ตีหนูเลยสิ
หนูจะไปฝรั่งเศส
ถ้าวันนั้นแม่ตีฉันมันจะดีแค่ไหนกันนะ
โซโซ ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
คือการได้เจอผู้ชายที่รักเพียงแค่เราคนเดียว
มันดูเพ้อฝันใช่มั้ย
ในชีวิตจริงมันไม่มีแบบนั้นหรอกนะ ผู้ชายแบบนั้นมันไม่มีจริงหรอก
แล้วก็ไม่มีความรักแบบนั้นด้วย
ยังไงหนูก็จะไป
หนูจะไปฝรั่งเศส
ทุกครั้งที่ทะเลาะกับแม่ ฉันมักจะชนะเสมอ
ไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง
ทำไมต้องมานั่งใกล้ๆ ด้วยล่ะคะ
หนาวขนาดนี้แข็งตายได้เลยนะครับ
ก็ได้ค่ะ แต่ห้ามเข้ามาใกล้กว่านี้แล้วนะคะ
- ทำอะไรของคุณน่ะ - คุณต้องหุบหนามหน่อยสิ
เพราะแบบนี้พวกเม่นมันถึงได้แข็งตายไง
พวกเม่นเหรอคะ
มันเป็นวันที่หนาวมากๆ น่ะครับ
มีพวกเม่นอยู่ฝูงนึง แต่พวกมันเข้ามา ใกล้กันไม่ได้เพราะขนแทงกันเอง
พอห่างกันก็หนาวตายอีก
มันเลยต้องเว้นระยะปลอดภัยไว้
เป็นระยะที่ปลอดภัยมากๆ
และสุดท้ายพวกมันก็แข็งตาย
ได้นั่งคุยกันแบบนี้ไปทั้งคืนมันจะดีแค่ไหนกันนะ
มันจะดีแค่ไหนนะ ถ้าเรามีเรื่องให้นอนคุย
กันทั้งคืน
ฉันว่าเราต้องคุยกันหน่อย
อือ พูดมาสิ
นี่ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันคุยโทรศัพท์เรื่องงาน
ฉันนึกว่าเธอจะเข้าใจฉันซะอีก
ฉันก็เข้าใจนายเสมอนั่นแหละ
เปล่าเลย เธอไม่เคยเข้าใจฉันเลย
ฉันก็ไม่อยากรับสายเรื่องงาน ทั้งๆ ที่ได้มาเที่ยวถึงฝรั่งเศสหรอกนะ
แต่มันเพื่ออนาคตของเราสองคน
- เพื่อที่เราสองคนจะได้มีชีวิตที่มีความสุขไง - การที่ธุรกิจนายไปได้สวยมันแปลว่า...
เราสองคนจะมีความสุขตามเหรอ
นี่ ฮันโซรัน
ฉันไม่ได้ทำเพื่อตัวฉันเองคนเดียวนะ
นายคิดว่าถ้านายประสบความสำเร็จ แล้วทุกอย่างมันจะดีตามเหรอ
- ถ้าฉันประสบความสำเร็จ มันแปลว่าฉันทำผิดเหรอ - ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
แล้วเธอหมายความว่ายังไง
ไว้ค่อยคุยกันวันหลังแล้วกัน
- แล้วมันเมื่อไหร่ - เอาเป็นว่าวันหลัง
คุยกันตอนนี้นี่แหละ มันไม่ใช่เรื่องที่เราค่อยมาคุยกันทีหลังนี่
ฉันเองก็อยากคุยตอนนี้เหมือนกัน ไม่ใช่ค่อยมาคุยวันหลัง
ไว้วันหลังถ้าฉันประสบความสำเร็จเมื่อไหร่ เรามาแต่งงานกันในที่ที่มันเท่ๆ กันเถอะ
ไว้วันหลังถ้าฉันหาเงินได้เยอะๆ เมื่อไหร่ เราไปปลูกบ้านที่ชานเมืองอยู่กันเถอะ
ไว้วันหลังถ้ามีคนมาลงทุนแล้ว ฉันจะซื้อชุดสวยๆ ให้เธอเยอะๆ เลยนะ
ไว้วันหลังค่อยไปเถอะ
ไว้วันหลัง
ไว้วันหลัง ถ้าฉันไปได้สวยเมื่อไหร่
ไว้วันหลัง
ฉันเบื่อแล้วล่ะ
ทำไมไม่พูดอะไรหน่อยล่ะ บอกฉันมาสิฉันจะได้รู้
ฉันไม่ได้ไม่อยากพูด แต่ฉันไม่อยากได้ยินแล้วต่างหาก
เรื่องสำคัญคือการที่เรา ได้อยู่ด้วยกันในตอนนี้ต่างหาก
สิ่งที่ฉันอยากได้ยิน...
ไม่ใช่เรื่องที่เรามีความสุขได้ในวันหลัง แต่เป็นตอนนี้ต่างหาก
ก็ได้ๆ เมื่อกี้ที่ฉันพูดว่าเธอเหม็นแล้วให้เธอไปอึ
ฉันผิดเอง
ฉันขอโทษ แต่เธอเป็นคนเริ่มก่อนเองนะ
เธอเป็นคนพูดเองว่าได้กลิ่นบางอย่าง จากผู้ชายคนนั้นกับไกด์
พูดตรงๆ เลยนะ ฉันไม่ชอบเลยเวลาที่เธอพูดนินทาคนอื่น
ฉันรำคาญจะตายอยู่แล้ว
รู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงเอาแต่พูดถึงเรื่องคนอื่น
เธอมักจะทำแบบนั้นเสมอนั่นแหละ
ก็เพราะนายเลี่ยงที่จะพูดเรื่องของเราไง
เพราะว่านายโยนเรื่องของเราทั้งหมด ไปไว้วันหลังหมดแล้ว
เพราะแบบนี้สิ่งเดียวที่ฉันพูดได้ในตอนนี้ ถึงได้มีเพียงแค่เรื่องของคนอื่นเท่านั้น
นายเห็นที่เธอแต่งหน้ามั้ย
สไตล์ของยัยนั่นโคตรประหลาดเลย คนอะไรเชยได้ขนาดนั้น
ส่วนผู้ชายที่มาคนเดียวก็ดูแปลกๆ นะ
ทำไมถึงได้ซื้อแพ็กเกจทัวร์มาเที่ยวคนเดียว
หรือว่าเขาจะเป็นไอ้โรคจิต ฉันว่าป้าเขาต้องเป็นโรคซึมเศร้าชัวร์เลย
แต่ก็ไม่แปลกใจ ถ้าฉันได้สามีที่ไร้การศึกษาแบบนั้น
ฉันก็คงจะเป็นโรคซึมเศร้าเหมือนกัน ว่ามั้ย
เลิกพูดเรื่องคนอื่นสักทีได้มั้ย
ช่วยพูดเรื่องเราบ้างไม่ได้เหรอ
ฉันก็อยากพูดเรื่องของเราเหมือนกัน
ดึกป่านนี้แล้วเธอจะไปไหนอีก
ไหนบอกว่าจะมาคุยกันไง
ไว้วันหลังแล้วกัน
เราสองคนก็เคยเป็นแบบนั้นเหมือนกัน
เรามาเปิดบัญชีร่วมกันเถอะนะ
- แล้วใครจะเป็นคนดูแลมันล่ะ - ก็ฉันไง
เธอก็ต้องทำอยู่แล้วสินะ
เรามาฝากเงินคนละแสนหรือไม่ก็แสนห้าต่อเดือน
ครบปีนึงจะได้เอาไปเที่ยว
หรือเอามาใช้ตอนเดตกันก็ได้ จ่ายดัตช์ เปย์มันดูไม่เหมือนคนรักกันเลย
เธอรู้มั้ยว่าคำว่า "ดัตช์ เปย์" มันเป็นการใช้ภาษาอังกฤษแบบผิดๆ
จริงเหรอ ถ้างั้นต้องพูดว่าอะไรล่ะ
"ดัด เป้" เหรอ
- ร้อน - ฉันพูดผิดเหรอ
เมื่อวานนี้ขอโทษที่หงุดหงิดใส่นะ
ไม่เป็นไร ฉันสิที่ต้องขอโทษ
แต่เวลาฉันเป็นแบบนั้น ช่วยปลอบฉันทีได้มั้ย
อย่าเดินหนีฉันไปแบบเมื่อวานอีก
โอเค ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว
ต่อให้ฉันยังโมโหไม่หาย แต่นายก็ต้องยิ้มให้ฉันนะ
ได้สิ
ต่อให้ฉันบอกว่าไม่อยากเห็นหน้านาย นายก็ห้ามทิ้งฉันไปนะ
รู้แล้วน่า
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นายต้องอยู่เคียงข้างฉันนะ
ไม่ต้องห่วง ฉันจะอยู่ข้างเธอเสมอ
ตอนนั้น ทุกอย่างมันดูพิเศษสำหรับเราไปหมด
ตอนนั้นเราสองคนเคยเป็นแบบนั้น...จริงๆ นะ
ฉันอยากเป็นคนในแบบที่ฉันชอบ
แม้จะไม่มีอะไรที่มันหนักหน่วงในชีวิตของฉันแล้ว
หรือไม่มีอะไรมาทำให้ใจฉันสั่นได้อีกต่อไป
แต่ฉันก็จะไม่หวั่นไหวให้กับอะไร หรือกับใครอีกแล้ว
คุณรู้อยู่แล้วนี่ครับ ว่าผมจะสารภาพกับคุณแบบนี้
ผมจะเป็นแฟนที่ดีให้คุณเอง
ฉันกลับมาจากฝรั่งเศสเมื่อไหร่ ฉันจะปฏิเสธคำขอของคุณค่ะ
ถ้างั้นผมจะพยายามให้มากกว่านี้ จนคุณปฏิเสธผมไม่ได้แล้วกัน
อย่าทำแบบนั้นเลยค่ะ ฉันไม่เปลี่ยนใจหรอกค่ะ
คุณไม่ควรรีบตัดสินใจอย่างนั้น
จนกว่าวันลาพักร้อนของคุณจะหมดลงนะ
ฉันจะตามหาตัวตนที่ฉันชอบให้เจอ
ให้เหมือนกับหนังฝรั่งเศส ที่แม้จะยากแค่ไหนก็ยังคงตามหาคำตอบเสมอ
[The Package]
- สวัสดีครับ - เห็นมั้ยคะ
- อืม เห็นสิ - แสดงว่าเขาสองคนนอนลงไปที่เดียวกัน
ไม่มีใครจับได้แน่นอนครับ ว่าเราอยู่ด้วยกันทั้งคืน
ชาวเคลต์อาศัยอยู่ที่แซงมาโล ตั้งแต่ยุค 1700
ถ้ามงแซ็งมีแชลเปรียบเหมือนเทพีที่แสนงดงามแลัว
แซงแวงซองก็เปรียบเหมือนชายชาตรีค่ะ
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ
มันก็เป็นไปได้ ที่จะรู้สึกมาตั้งนานแล้ว
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่ผมเริ่มชอบ...
ไปครับ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย